دلم گرفته

از ازدحام غريبه ها

از مردماني که نمي شنوند

از آنها که لهجه ي شيرين نگاه را

هرگز نفهميدند

دلم گرفته

نه از نبودن آنها

که از ماندن خود

من از سايه ي بي قرار خودم خسته ام

میگفت:

وقتی گفت عاشقت شدم . تمام زندگی ام شدی..

فتم: ماییم و نوای بی نوایی..بسم له اگر حریف مایی..

وقت جدایی..فهمیدم:

من حریف خوبی بودم..اون نا حریف بود به قول خودمون نامرد بود....نا رفیق..

میخوای بدونی اگه دختر تو زندگیت نباشه چه حالی میده؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

شرايط ازدواج دختران براي پسران در استانهاي مختلف:

-----------------------------------------------------------

حتما ً قبـل ِ خواب ببـوسیـدش !...

روزی بهلول به حمام رفت، ولی خدمتکاران حمام به او بی اعتنایی نمودند و آن طور که دلخواه بهلول بود او را کیسه ننمودند.

با این حال بهلول وقت خروج از حمام ده دیناری که به همراه داشت یک جا به استاد حمام داد.

کارگران حمامی چون این بذل و بخشش را بدیدند، همگی پشیمان شدند که چرا نسبت به او بی اعتنایی نمودند.

بهلول باز هفته دیگر به حمام رفت. ولی این دفعه تمام کارگران با احترام کامل او را شستشو نموده و بسیار مواظبت نمودند. ولی با اینهمه سعی و کوشش کارگران، بهلول به هنگام خروج فقط یک دینار به آنها داد.

خدمتکاران حمامی متغیر گردیده پرسیدند: سبب بخشش بی جهت هفته قبل و رفتار امروزت چیست؟

بهلول گفت:مزد امروز حمام را هفته قبل که حمام آمده بودم پرداختم و مزد آن روز حمام را امروز می پردازم تا شما ادب شده و رعایت مشتری های خود را بکنید !!!

یک روز عربی ازبازار عبور میکرد که چشمش به دکان خوراک پزی افتاد از بخاری که از سر دیگ بلند میشد خوشش آمد تکه نانی که داشت بر سر آن میگرفت و میخورد !

هنگام رفتن صاحب دکان گفت تو از بخار دیگ من استفاده کردی وباید پولش را بدهی !!!

مردم جمع شدن مرد بیچاره که از همه جا درمانده بود بهلول را دید که از آنجا میگذشت از بهلول تقاضای قضاوت کرد ...

بهلول به آشپز گفت آیا این مرد از غذاي تو خورده است؟

آشپز گفت نه ولی از بوی آن استفاده کرده است.

بهلول چند سکه نقره از جیبش در آورد و به آشپز نشان داد وبه زمین ریخت وگفت : ای آشپز صداي پول را تحویل بگیر.

آشپز با کمال تحیر گفت :این چه قسم پول دادن است؟

بهلول گفت مطابق عدالت است : کسی که بوی غذا را بفروشد در عوض باید صدای پول دریافت کند !

فردی چند گردو به بهلول داد و گفت: بشکن و بخور و برای من دعا کن.

بهلول گردوها را شکست ولی دعا نکرد.

آن مرد گفت: گردوها را می خوری نوش جان، ولی من صدای دعای تو را نشنیدم!

بهلول گفت: مطمئن باش اگر در راه خدا داده ای خدا خودش صدای شکستن گردوها را شنیده است...!

شخص تنبلي نزد بهلول آمده و پرسيد :

مي خواهم از كوهي بلند بالا روم مي تواني نزديكترين را ه را به من نشان دهي؟

بهلول جواب داد:  نزديكترين و آسانترين راه : نرفتن بالاي كوه است !!!   

صبوری می کنم تا کوه سنگی اشک غم ریزد
صبوری می کنم تا ناله ها از سنگ برخیزد
صبوری می کنم تا صبرم از صبرم زند فریاد
صبوری می کنم تا ظلم آشوبد از این بیداد

صبوری می کنم تا آخر ِ تقدیری ام تا مرگ
صبوری می کنم تا آخرین فریاد زرد برگ
صبوری می کنم تا جرعه پایانی بودن
صبوری می کنم تا مرز بی برگشت فرسودن


اگر تن پوشم از درد و اگر آوازم از آه است
اگر روز و شبم قاب شکستن های بیگاه است
اگر هر پاره ام پایان،اگر بی تار و بی پودم
اگر تصویری از هیچم به پای هیچ فرسودم

نه از سنگم ، نه از کوهم، نه یعقوبم نه ایوبم
نه ابراهیم ِ در آتش، نه عیسایم نه مصلوبم
منم خاکی ترین انسان که مجروح دل خویشم
به جز صبری جنون آسا نمی دانم ...نیندیشم

وقتی که من اشکهای سردم را پشت لبخندهای تو پنهان کردم.

با کدوم حرف

با کدوم جمله

سکوت کهنه ی اين واژه های زنده به گور ذهنم را برايت بشکنم ؟

تو هرگز نديدی که روح من

هرشب

در يک زندگی هاشورخورده زير سنگسار  عاشقانه هايم ناکام ميميرد...

و تو ندانستی

چقدر سخت است درک فلسفه بهار

زمانی که سوز سرما تا عمق روحت رسوب کرده است.......

امتداد نگاه من خالي ست. ........

در امتداد نگاه من ديگر هيج رويايي نيست.........

ديگر پشت پنجرهُ به دنبال هيچ آسماني نمی گردم.....

و هيچ کس ندانست که من

هيچ چيز ندارم  جز دو  دست برهنه ای که هنوز بوی خدا ميدهند!!!......

دلم ميخواهد فرار کنم از اين همه صورتهای پشت نقاب.....

صورتهای رنگارنگی که پشت نقابهای سياه و سفيد,

معصوميت چشم هايشان را فراموش کرده اند!!!..........

دلم ميخواهد بروم يک کنج خلوت ...

جايی که کلمه ها دور باشند از من ، آدمها دور باشند از من ، آسمان را نبينم و قدمهام روی زمين نباشند  ...گوشهام هيچ صدايی نشنوند  ، چشمهام هيچ تصويری را نبينند  هيچ رنگی ، هيچ صدايی ......
تا تمام مويرگهايم احساس کنند که بايد تنها باشند .......

دلم می خواهد مثل خيابانها که هيچ گاه سقفی بر سر ندارند

هيچ سقفی روی سرم نباشد.........

جايی که حتی پشت بلندترين خوابهای تو هم پيدا نشوم........

..................................................

و تو حقيقت مرا زمانی خواهی يافت

که حقيقت فراموش شده خود را در پس نقابهای رنگينت باور کنی!!!............